حرفهایی هست برای نگفتن و ارزش عمیق هر کسی به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.دکتر شریعتی |
یک بوسه ز لب های تو در خواب گرفتم
گویی که گل از چشمه ی مهتاب گرفتم
در برکه ی اشکم همه دم نقش تو دیدم
این هدیه ی خوبی است که از آب گرفتم
هرگز نتوانی که ز من دور بمانی
چون در دل خود
عکس تو را
قاب گرفتم
"؟؟؟"
پ.ن:
1- کتاب "تنهایی پر هیاهو" نوشته ی " بهو میل هرابال" با ترجمه ی زیبای پرویز دوایی رو این هفته درگیر خوندنش بودم....
2- روزای سه شنبه هر هفته در محل شهر کتاب مرکزی واقع در تقاطع حافظ شمالی و زرتشت شرقی ساعت 4.30 بعد از ظهر همیشه نقد یه کتاب با حضور نویسنده یا مترجم و یکی دو تا منتقد خوب برگزار می شه...توصیه می کنم این فرصت رو از دست ندین...من که معمولا می رم..
3-چند تا از فیلم های خوب اسکاری(2009) رو تونستم ببینم..مورد عجیب بنجامین باتن....میلک و .....
4-فیلم آ.ب.ث افریقا کار عباس کیارستمی خیلی زیباست....من که لذت بردم از کارش..
5-این روزها بیشتر فیلم می بینم(حداقل شبی یک فیلم)..نمیدونم چرا وقت و حس خوندن نیست..یه عالمه کتاب نخونده هم دارم..کسی راه حلی به ذهنش می رسه آیا؟؟؟
تا حالا شده بدون آنكه بي پروا بشيم ، آزاد باشيم.بدون آنكه ساده بشيم ، بخشنده باشيم .بدون آنكه خود پسند بشيم ، باهوش باشيم فكر كرديم چطور مي شه.بدون آنكه مغرور بشيم ، خوشحال باشيم.بدون آنكه گردن كلفت بشيم ، قوي باشيم.بدون آنكه مغرور بشيم ، اعتماد به نفس داشته باشيم چطوري بايد.متفكرانه ملاحظه كنيم ولي نگذاريم كه جزئيات بي ارزش ما رو از اقدام كردن منع كنه و در عين حال كه دقت مي كنيم شجاع باشيم.تا حدي بريم كه از مرز احترام نگذريم(احترام به خودمون و افكارمون و احترام به ديگران و افكارشون).موفق باشيم ولي نه تا حدي كه مشغله ذهني نا اميدانه اي داشته باشيم. و تمام فكرمون رو مختل كنه به نظرم حتي بهترين چيزها را هم اگه بيش از حد داشته باشيم اين چيزا مي تونند به يه بار اضافي تبديل بشن و ما رو از پيش رفتن بازدارن..
فكر كرديم اگه نتونيم به زمين برگرديم پرواز كردن ارزش كمي داره.بدويم ولي استراحت يادمون نره اگه .اوج گرفتيم دوباره به زمين برگرديم تا قدرت صعود خودمون رو بيشتر كنيم.
انرژي ما در صورتي كه پيرامون اهداف ما مهار شده باشه مي تونه ما رو به مكان هاي جديد تر و بهتري ببره.به طرف موارد خوب و شاد بريم ولي نذاريم آنها بر ما تسلط داشته باشند ..يك مسير پيوسته را ادامه بديم و از كليت زنده بودن خودمون لذت ببريم. هنگامي كه از جاده بيرون افتاديم فايده اي نداره كه خود مون رو بخاطرش سرزنش كنيم بايد از مكاني كه در اون هستيم از لحظاتي كه داريم از دنيايي كه داريم بيشترين استفاده رو ببريم.اگه يه عامل يا يه موضوع تو زندگي مون به حدي فشار آورد كه عليرغم تعهد مون براي متمركز ماندن توجه مون رو به خودش جلب كنه اين مي تونه دليل بر اين باشه كه احتمالا اون موضوع پيامي براي گفتن داره.(گريز ناپذير تو كتاب كيمياگر نوشته پائولو كوئليو رو يادتونه؟)
موفقيت يعني بهترين بهره برداري از فرصتي كه در دست داريم به تعبير ديگه موفقيت پيش رفتنه نه به نقطه پايان رسيدن.بيشتر اوقات مكاني كه در اونجا قرار داريم دقيقا اون جايي نيست كه قرار بود اونجا باشيم به هر حال بهتره كه از اين وضعيتي كه در اون هستيم بهترين استفاده رو ببريم...به نظر شما نمي شه نوع نگاهمون رو به خودمون،توانايي هامون ، امكاناتمون،دنيامون ،خدامون،اطرافيانمون و ...جوري عوض كنيم كه بهترين استفاده رو از زندگي مون ببريم؟اگه خوب زندگي نمي كنيم شايد يكي از دلايلش اين باشه كه خوب فكر نمي كنيم يا بهتر بگم زيبا فكر نمي كنيم..نظر شما چيه؟
پ.ن:
1-اين پست بر اساس يه مطلبي كه خونده بودم نوشته شداصل مطلب رو فكر مي كنم مال آقاي شهاب عطاري باشه...
2-آينده آن جايي نيست كه به آنجا مي رويم بلكه.آينده آن جايي است كه آن را به وجود مي آوريم.تمام راههايي كه به آينده ختم مي شوند يافتني نيستند.ساختني اند
3-بره اي كه از گله جدا مي شه نزديك ترين احتمال اينه كه توسط گرگ خورده بشه.احتمال هاي ديگه اي هم وجود داره..اين كه جاهايي رو ببينه كه تا حالا پاي گله به اونجا نرسيده.جاهايي بكر و ديدني..(حميد عزيزم تو دفتر خاطراتم اين رو برام نوشته بود.(حميد نويسنده وبلاگ خطوط www.khotout.persianblog.ir)
4-.براي سومين بار كتاب "روي ماه خداوند را ببوس" نوشته ي مصطفي مستور رو خوندم..يادتون نره .
بخونيدش حتما.
5- اين وبلاگ رو هم ببينين لطفاْ: هجوم سایه ها
6-خزه مي رويد بر سنگ
صبور
خزه مي رويد بر سنگ
لطيف
خزه مي رويد بر سنگ
و ما
تا بروييم
دريغ
همچنان منتظر
نرمي بستر رويايي يك باغچه ايم
" مجتبي كاشاني"
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|