تو این دنیای کوچیک دنیای شما کوچیکه یا بزرگ؟

تا حالا پیش اومده که تو شرایط مختلف با آدمای مختلف سر و کار داشته باشین و یه جورایی وارد دنیای اون آدما بشین و با گوشه ای از دنیاشون آشنا بشین.اینکه چیکار می کنن..آرزوهاشون چیه..به چی فکر می کنن..برنامه شون برا آینده..ازدواج..کار.و.بچه هاشون چیه؟..به نظر اونا حد موفقیت و پیشرفتشون چقدره و دوست دارن اگه پول قلمبه ای گیرشون اومد باهاش چیکار کنن.؟.دوست دارن تعطیلات کجا ها برن.؟.وقتشون رو چطوری بگذرونن؟ و ....

برا خود من ورود به دنیای این آدما خیلی جالبه و کلی چیزای خوب ازشون یاد می گیرم و این جور جاهاست که فرق بین آدمای بزرگ رو با آدمای معمولی می تونم تشخیص بدم و ببینم اونایی که آدمای بزرگی هستن معمولن اونایی نیستن که پولدارترن یا اینکه وضعیت زندگی مناسبی دارن و یا اینکه موقعیت شغلی مناسبی دارن بلکه اونایی هستن که بزرگ فکر می کنن..آرزوهای زیبایی دارن..و روح بزرگی هم دارن...

تجربه محیط ها و دنیای گوناگون افراد می تونه تجربه خوبی باشه برا آدم...بدون اینکه بخوام الان قضاوت ارزشی کنم و قصد تحقیر و یا توهین به قشر خاصی کرده باشم  بذارین چند تا دنیای گوناگون رو براتون تصور کنم...دنیای کودکانی که می رن به مهد کودک....دنیای کارمندان یک اداره..دنیای کارگران ساختمانی..دنیای بچه پولدارها..دنیای معلمین..دنیای راننده ها...دنیای پشت کنکوری ها..دنیای  خوابگاه..دنیای سربازی...دنیای بازنشسته ها.و هزاران دنیای دیگه ای که دور و بر ما وجود داره..نهایت خواسته ادما تو اون دنیا چی می تونه باشه؟..مثلا یه سرباز..یه دانشجو..یه کارمند..یه راننده..یه معلم....تا حالا شده بشینین پا درد دلاشون..یا اینکه از آرزوهاشون براتون بگن......پیشنهاد می کنم از دنیای کوچیکی که برا خودمون درست کردیم بیاییم بیرون و چند تا دنیای دیگه رو هم ببینیم اینجوری هم دیدمون نسبت به زندگی عوض می شه و هم اینکه  نسبت به آدمای دور و برمون شناخت بیشتری پیدا می کنیم و هم اینکه دیگه با آدمای دور و برمون مشکلی نداریم و شاکی نمی شیم که ما رو درک نمی کنن..ما رو نمی فهمن یا اینکه کلا از مرحله پرت هستن....خوبیش اینه که به یه خود شناسی هم می رسیم و می تونیم در لا به لای این دنیاها دنیای خودمون رو هم پیدا کنیم....دنیای خود خود واقعی مون

به نظر من دنیا خیلی کوچیکه ولی کاش می شد تو این دنیای کوچیک .دنیای ما آدما بزرگ باشه

.... تو این دنیای کوچیک دنیای شما چقدر بزرگه؟

پ.ن:

1-سعی کنیم همیشه عظمت در نگاه ما باشد نه در آن چیزی که به آن می نگریم..آندره ژید

2-هیچ کس از جوی حقیری که به مردابی می ریزد مرواریدی صید نخواهد کرد..فروغ فرخزاد

3-"اصل پیتر "رو می دونین چیه؟(این پی نوشت می تونست خودش به تنهایی یه پست باشه..ولی آدما تو دنیاشون هم می تونن به اصل  حدبی کفایتی یا اصل پیتر هم برسن)

این اصل (Peter Principle) توسط  دکتر Laurence J. Peter در سال 1968 در کتاب خود با همین نام بیان گردید. بر اساس این اصل " افراد در یک سازمان سلسله مراتبی تا حدی بالا می روند که به حد بی کفایتی خود برسند". این اصل بصورت سهوی توسط وی در کتاب وی بیان شد اما مصداق عینی پیدا کرد. بر اساس این اصل تا زمانیکه افراد با کفایت و شایستگی کار کنند، در سلسله مراتب بالا می روند. دیر یا زود افراد به موقعیتی در سلسله مراتب سازمانی می رسند که دیگر کفایت آن را ندارند ("حد بی کفایتی") و در نتیجه در آن سطح باقی می مانند.بر اساس استنباط پیتر، با گذشت زمان همه پست های سازمانی توسط افرادی اشغال می شوند که برای انجام فعالیت های آن پست کفایت و شایستگی لازم را ندارند و اضافه می کند که در این زمان کار توسط افرادی انجام می شود که هنوز به حد بی کفایتی خود نرسیده اند.معمولا برای به وجود آمدن این حالت دو دلیل می آورند:

• یکی اینکه افراد معمولا خواسته هایی دارند و معمولا با رسیدن به یک حد از موقعیت شغلی به اشباع رسیده و لذا دیگر بیش از آن پیشرفت نمی کنند.
• دلیل دیگر می تواند به این خاطر باشد که فرد با رسیدن به یک پست سازمانی دیگر از نظر توانایی، قدرت انجام کارهای مربوط به آن سمت را ندارد.

 یک راه برای اجتناب از این مسئله آن است که افراد قبل از ارتقا به موقعیت شغلی بهتر مورد ارزیابی قرار بگیرند تا اطمینان حاصل شود که می توانند از عهده کار جدید برآیند. برای مثال کسی که کاندید احراز مدیریت می باشد باید ابتدا توانایی ها و مهارت های مدیریتی را در خود نشان دهد و سپس ارتقا پیدا کند. در غیر اینصورت، فرد در ازای موفقیتش در پست فعلی خود فقط پاداش بیشتری دریافت می کند ولی به موقعیت بالاتری در سازمان منتقل نمی شود.در نتیجه این کار افرادی که در مراتب بالاتر سلسله مراتب سازمانی باشند قطعا از نظر کفایت و شایستگی بالاتر از افراد زیر مجموعه خود قرار دارند  علاوه بر آن در موقعیت جدید خود نیز دارای مهارت کافی می باشد.برای نمونه چه اتفاقی می افتد اگر کسی که برنامه ریزی یک پروژه را انجام می دهد در حد بی کفایتی خود باشد؟ اگر وی در سطح بی کفایتی خود برنامه ای برای پروژه تهیه کند، این برنامه پایین تر از سطح استاندارد کارکنان اصلی تیم پروژه می باشد که دارای تجربه ای بیش از وی می باشند.البته این به این معنا نیست که هر مدیری در سطح بی کفایتی قرار دارد.بسیاری از مدیران به سختی کار می کنند تا در سازمان رشد کنند و ارتقا پیدا نمایند.

4- کتاب "گفته ها" نوشته ی ابراهیم گلستان رو دارم می خونم.باید این کتاب رو بخونین و اونوقت بدونین که این آدم سی چهل سال پیش چه حرفای نابی رو زده که تازه خیلی ها دارن متوجه می شن چی گفته....

5-فیلم "the reader"(کتابخوان) رو  با بازی استثناییه کیت وینسلت  و همچنین فیلم "شوالیه تاریکی"(The Dark Knight)  رو دیدم..خیلی جالبن مخصوصا کتابخوان ..تونستین حتمن ببینین.

۶-چند سال پیش یه فیلم دیدم به نام "افسانه آه"...خیلی این فیلم  که اتفاقا ایرانی هم هست تو زندگی من تاثیر مثبت داشت...اینکه خیلی ها دوست دارن تو یه دنیای دیگه باشن و حسرت زندگی بقیه رو می خورن..ولی یادشون می ره که هر کسی تو زندگی شخصی خودش مشکلات خاص خودش رو داره و بسته به فرهنگ..سن..جنسیت..و ..هر کسی یه مشکلاتی داره که برا خودش هم مهمه  ولی ممکنه برا دیگران مشکل چندانی نباشه...این فیلم رو ببینین ضرر نمی کنین..

۷- آرزو مند آن مباش

 که چیزی غیر از آنچه هستی باشی

 و بکوش در کمال آنچه که هستی باشی